Reformacja w Polsce (strona w trakcie przebudowy)


Strona główna Historia reformacji Blogi Publikacje Psałterz Multimedia Kontakt

Zgorzknienie

Nancy Wilson [2008-02-18]


Ponieważ zgorzknienie jest korzeniem, trudno rozpoznać je we wczesnym stadium. Jednak jeśli nie jest szybko rozpoznane i zlikwidowane, to kiełkuje i rośnie, często w zadziwiający sposόb, wynikiem czego może być ponure zniszczenie.

Skąd się bierze zgorzknienie? Prawdopodobnie z tego samego źródła skąd biorą się „spory i walki”, czyli z pożądania i zazdrości (Jk 4,1-5). Zgorzknienie jest zaniedbaną urazą, pojawia się, gdy czujemy się skrzywdzeni i ulegamy naszemu oburzeniu. To uczucie narasta i napędza się, rozprzestrzenia i pomnaża się. Zgorzknienie karmi się zranionymi uczuciami, urażoną dumą oraz użalaniem się nad sobą, a kiedy jest odpowiednio odżywiane, wybucha strumieniem brudu i ślepej nienawiści. To obrzydliwe.

Jednak jedną z dziwnych cech zgorzknienia jest fakt, jak często łączy się z zadufaniem. Zgorzkniała osoba zazwyczaj widzi błędy innych przez szkło powiększające, szczegόlnie błędy tych osόb, ktόre ją obraziły. Niektόre z nich są rzeczywistymi błędami, a niektόre wytworami wyobraźni, jednak fascynacja grzechami innych zawsze zwiastuje kłopoty. Nie powinny one nas nadmiernie interesować. Życie jest zbyt krόtkie.

Wydaje się to nieomal zabawne (gdyby nie było takie okropne), że zgorzkniałe osoby czasem odwołują się do wersetόw biblijnych, ktόre wcale nie odnoszą się do ich sytuacji. Rozważmy Galacjan 6,1: „Bracia, jeśli człowiek zostanie przyłapany na jakimś upadku, wy, ktόrzy macie Ducha, poprawiajcie takiego w duchu łagodności, bacząc każdy na siebie samego, abyś i ty nie był kuszony”. Zgorzkniała osoba czyta ten werset i stwierdza w duchu: „To ja! To ja mam Ducha i to ja jestem osobą, ktόra powinna skonfrontować moich braci i siostry z ich grzechami”. Zamiast postrzegać swoje zgorzknienie jako cechę dyskwalifikującą ją do poprawiania innych, osoba ta myli swoje krytyczne nastawienie z wglądem eksperta i wnioskuje, że jest to dar duchowy, znak tego, że „ma Ducha”. Z tego wnioskuje, że musi być wyznaczoną przez Boga osobą, co z kolei oznacza, że ma konfrontować wszystkich z ich grzechami, szczegόlnie te osoby, do ktόrych ma żal. Jest to klasyczny przykład belki w oku. Zgorzknienie powoduje duchową ślepotę i jednostronność, a zgorzkniałe oko widzi wszystko w krzywym zwierciadle. Ponadto powyższy wers jest rόwnież źle odczytany z innego powodu. Mόwi: „Poprawiajcie takiego”, nie mόwi: „Skonfrontujcie i zgańcie takiego”. Tak więc osoba zgorzkniała, w swoim żalu nie tylko mylnie rozpoznaje swoje kwalifikacje do tego zadania, myli się rόwnież co do samej natury zadania. Osoba posiadająca Ducha chce doprowadzić do odnowy, ktόra zawsze wymaga czasu. Zgorzkniała osoba udziela tylko nagan w gwałtowny i napastliwy sposόb. Pierwsze podejście buduje, drugie niszczy.

To śmiechu warte, jednak głόwnie pożałowania godne. Osoba prawdziwie posiadająca Ducha nadaje się do poprawiania innych, ponieważ nie była przez nich urażona. Obchodzi ją nie tylko ona sama, ale też inni, co czyni ją niechętną do poprawiania i roztropną, jeśli uzna je za konieczne. Ale zgorzkniała osoba często samozwańczo podejmuje się konfrontowania i ganienia innych z powodu ich grzechόw, wad, niedociągnięć itp. Oczywiście osoba o zgorzkniałym sercu w ogóle nie potrafi rozpoznać tych rzeczy. Jeśli byłaby zdolna do tego, to najpierw rozpoznałaby własny grzech. To natomiast przyniosłoby pokorę i pokutę, ktόre z kolei sprawiłyby, że zadrżałaby na myśl, iż marzyło jej się poprawiać kogokolwiek w jakiejkolwiek kwestii.

Żony mogą w ten sposόb odnosić się do mężόw, konfrontując ich w sposόb, ktόry ma na celu głόwnie ulżyć żonom i jest owocem chęci „wyrόwnania rachunkόw”. Zgorzkniałe żony mogą nudzić, prawić kazania, zrzędzić i zadręczać mężόw w atmosferze wyższości i w sposόb protekcjonalny. Zwodzi je przekonanie, że to one są osobami najbardziej uduchowionymi w swojej rodzinie.

Matki mogą stać się zgorzkniałe wobec swoich dzieci, poprawiając je w zły sposόb i ze złych względów. Mogą tyranizować dzieci, pyszniąc się, że mają wszystko na oku. Ale dzieci nie mogąc nigdy zadowolić matki, w końcu przestają nawet prόbować to robić.

Przyjaciele stają się zgorzkniali, kiedy zazdrość lub zawiść sprawia, że „poprawianie takiego to, a takiego” staje się bardzo upragnionym zadaniem.

Zgorzkniała dziewczyna może poczuć się zmuszona do „skonfrontowania” koleżanki lub siostry z powodu jej rozflirtowanego zachowania, podczas gdy prawdziwym problemem jest zazdrość. Albo też może czuć potrzebę zganienia siostry z powodu nieskromności, kiedy tak naprawdę nie podoba jej się to, że atrakcyjna siostra bardziej niż ona przyciąga uwagę chłopcόw.

Zgorzknienie, tak jak zazdrość i zawiść, kreuje apodyktycznych ludzi, ktόrych zwodzi przekonanie, że są lepsi od tych, ktόrzy tak naprawdę górują nad nimi w każdej dziedzinie. Zamiast pielęgnować ducha pokory, zgorzknienie rodzi pychę i arogancję, ktόra stroi się w szaty zaniepokojenia o los brata lub siostry.

Ze względu na niebezpieczeństwo zgorzknienia powinniśmy być bardzo podejrzliwi wobec samych siebie, kiedy stajemy się zbytnio zainteresowani grzechami innych ludzi, szczegόlnie członkόw rodziny. Powinniśmy najpierw zająć się własnymi grzechami.

Jeśli czujesz potrzebę „skonfrontowania” kogoś, sprawdź, czy w twoim sercu nie ma przebiegłych, małych, gorzkich uczuć zazdrości, zawiści czy rywalizacji. Czy dana osoba uraziła cię kiedykolwiek? Jeśli tak, to prawdopodobnie nie nadajesz się do tego, aby poprawiać tą osobę ze względu na to, że twoja uraza może mieć więcej do czynienia z pragnieniem skonfrontowania tej osoby niż ci się wydaje. Mόdl się o to przez tydzień lub miesiąc, prosząc Boga, aby najpierw zbadał twoje serce. Jeśli po jakimś czasie uwolnisz się od goryczy i urazy, przekonaj się, czy nadajesz się do tego, aby pomόc w odnowie tej osoby. Może bowiem się okazać, że twoja chęć do poprawiania innych znikła i że łatwiej przychodzi ci pogodzić się z grzechami i błędami innych.


Tłum. Agata Coombs, Tytuł oryginału: The Arrogant Root of Bitterness.
Artykuł ukazał się w Credenda Agenda, Volume 19, Issue 1 (www.credenda.org).
{jcomments on} 



Najnowsze kazania:

[2014-01-19] Powołani, by przynosić zysk Królestwu Bożemu (2Kor 5,10) - Sebastian Smolarz

[2014-01-19] Niedziela po Epifanii (Izajasz 49,1-7) - Bogumił Jarmulak

[2013-12-15] Boże Narodzenie zmienia świat (Mt 2,1-3) - Paweł Bartosik